Dat is het moment, dat weerzien, dat ik weet of het wel of niet een goed beeld is geworden. Gedurende die maand vervaagt mijn herinnering aan het beeld geleidelijk. Als ik het op ga halen, ligt het ineens weer voor me. Niets is dan heerlijker om te merken dat ik blij word van mijn eigen beeld. Ik moet me soms inhouden om niet al te enthousiast rond te gaan dansen over iets dat ik zelf heb gemaakt. Dat hoort niet, toch???
€ 650,-- in neolith, € 1.700,00 in brons op een natuurstenen sokkel van 100x12x12
Dit is mijn nieuwste: Yes I can. Deze naam heb ik gekozen omdat ik nog niet helemaal een passende titel kon vinden. Ik wil een titel die uitstraalt dat je een sprong in het diepe durft te doen, nieuwe keuzes durft te maken, iets nieuws als een uitdaging kunt zien. Voorlopige werktitel is: Yes I Can, waarmee het beeld vernoemd is naar mijn lieve tennis team vrienden van Yes we can!
Suggesties zijn meer dan welkom en de leukste krijgt een toegangskaartje voor kunst en living in Ahoy op 9-10-11 december.
0 reacties:
Een reactie plaatsen